Polska droga do G7: strategiczny konsensus jako klucz rozwoju

Polska powinna dążyć do zbliżenia się do grupy G7 — krajów tworzących najściślejszą światową czołówkę gospodarczą — w ciągu 20-25 lat. Taką wizję przedstawia Marcin Chludziński, przewodniczący Rady Fundacji Centrum Strategii Rozwojowych, były prezes KGHM Polska Miedź, Gaz-Systemu i Agencji Rozwoju Przemysłu. Aby osiągnąć ten ambitny cel, Polska musi przede wszystkim wypracować strategiczny konsensus wokół rozwoju oraz zadbać o ekspansję zagraniczną swoich przedsiębiorstw.

Strategiczny konsensus jako fundament długoterminowego rozwoju

Kluczowym warunkiem powodzenia jest wypracowanie porozumienia między głównymi siłami politycznymi i interesariuszami co do kierunku rozwoju kraju. Chludziński podkreśla, że nie można pozwalać, aby zmiany na scenie politycznej uruchamiały dyskusje od nowa na temat fundamentalnych dla kraju projektów i decyzji.

– Przede wszystkim potrzebujemy strategicznego konsensusu wokół rozwoju – mówi były prezes największych polskich firm. Chodzi o to, aby na fali zmian politycznych nie rozpoczynać za każdym razem na nowo strategicznych dyskusji, na przykład o tym, czy Polska potrzebuje Centralnego Portu Komunikacyjnego albo energetyki jądrowej.

Taka ciągłość polityczna w kwestiach gospodarczych pozwala krajowi na konsekwentne zmierzanie do wyznaczonych celów, bez zmarnowania czasu i zasobów na powtarzające się debaty. Państwa, które osiągnęły sukces gospodarczy, właśnie takie podejście praktykują — wyznaczają kierunek i konsekwentnie w nim zmierzają.

Energia jako czynnik konkurencyjności

Wśród konkretnych wyzwań Chludziński wskazuje na koszty energii jako fundamentalny element konkurencyjności polskiego przemysłu. Problem ten nabiera szczególnego znaczenia w kontekście nowych technologii, zwłaszcza centrów danych, które wymagają dostępu do tanich i stabilnych źródeł zasilania.

– Jeśli chcemy biec maraton, a więc wyjść poza perspektywę dołączenia do G20, nawet jeśli będzie chodzić o G10, a niekoniecznie o G7, to musimy odpowiednio zadbać o koszty energii. Bo to przekłada się na konkurencyjność przemysłu – podkreśla były prezes KGHM.

Podwyższone koszty energii nie tylko obniżają rentowność istniejących przedsiębiorstw, ale również zniechęcają zagranicznych inwestorów do lokowania kapitału w Polsce. W dobie transformacji energetycznej i rozwoju sektora technologicznego, dostęp do taniej energii staje się strategicznym atutem konkurencyjnym.

Ekspansja zagraniczna z wsparciem państwa

Druga kluczowa kwestia to ekspansja zagraniczna polskich przedsiębiorców. Chludziński zwraca uwagę, że choć przedsiębiorcy mogą odnosić sukcesy samodzielnie na rynkach zagranicznych, w praktyce dotyczy to stosunkowo niewielkiej liczby firm. Polska potencjał gospodarczy pozostaje niedostatecznie wykorzystany.

Rozwiązaniem jest zaangażowanie państwa i jego instytucji — dyplomacji, służb, a także odpowiednich mechanizmów wsparcia — w promocję ekspansji zagranicznej polskiego biznesu.

– Musimy z pomocą państwa i jego instytucji, ze wsparciem dyplomacji, służb, prowadzić rodzaj wojny ekonomicznej, tak jak robią to inne kraje, definiujące to w swojej doktrynie – nie ukrywa Marcin Chludziński.

Taka strategia nie oznacza protekcjonizmu czy ograniczania konkurencji, lecz raczej aktywne wspieranie polskich firm w walce o rynki zagraniczne — poprzez wsparcie dyplomatyczne, promocję handlową, ułatwienia finansowe i informacyjne. Kraje takie jak Niemcy, Francja czy Japonia od lat praktykują tego rodzaju ‘wojnę ekonomiczną’ jako element swojej doktryny państwowej.

Przedsiębiorczość jako element wspólnoty narodowej

Chludziński postuluje zmianę podejścia do roli biznesu w Polsce. Przedsiębiorczość powinna być postrzegana nie jako element marginalny, lecz jako istotna część wspólnoty narodowej i realizacji interesów państwa.

– Musimy zbudować trochę na nowo kulturę działania państwa. Mam na myśli uwzględnienie przedsiębiorczości i firm jako elementu, który jest istotną częścią naszej wspólnoty narodowej oraz realizacji naszych interesów – podsumowuje były prezes ARP.

Zmiana ta wymaga przesunięcia w mentalności — zarówno w sektorze publicznym, jak i w społeczeństwie. Biznes nie powinien być postrzegany jako konkurent dla państwa, lecz jako partner w osiąganiu wspólnych celów rozwojowych.

Co to oznacza dla Polski

Wizja Chludzińskiego to wezwanie do podjęcia ambitnego, ale realnego projektu transformacji Polski z kraju średnio rozwiniętego w gospodarkę światowej klasy. Osiągnięcie grupy G7 w ciągu 20-25 lat wymaga nie tylko dobrych warunków ekonomicznych, ale przede wszystkim politycznej woli i konsekwencji.

Kluczowe elementy tej transformacji to: spójna i przemyślana strategia gospodarcza, ciągłość polityczna niezależnie od zmian władzy, zadbanie o konkurencyjność (zwłaszcza poprzez kontrolę kosztów energii), aktywne wspieranie ekspansji zagranicznej polskich firm oraz zmiana kultury działania państwa w kierunku uznania biznesu za partnera.

Te postulaty będą przedmiotem dyskusji na Poland Future Summit, zaplanowanym na 22 czerwca w Warszawie. Konferencję otworzy Prezydent RP Karol Nawrowski, a jej wiodącymi tematami będą demografia, gospodarka i bezpieczeństwo. W dyskusjach wezmą udział decydenci oraz przedstawiciele świata nauki i biznesu z Polski i zagranicy.

Rozwój Polski do poziomu G7 to perspektywa długoterminowa, ale jak pokazuje doświadczenie innych krajów, jest to cel osiągalny — pod warunkiem że będziemy konsekwentni, spójni i gotowi do zmiany sposobu, w jaki państwo wspiera i traktuje biznes.